در آمدى بر سيره فاطمى(س) - رفیعی، علی - الصفحة ٤٩
است- خود سراغ فاطمه (س) رفت و از علّت آمدن او به حضورش پرسيد.
على (ع) به جاى فاطمه (س) مشكلات زندگى او را تشريح و خواست وى را مطرح كرد. رسول خدا (ص) با توجه به مشكلات اقتصادى مسلمانان فرمود:
«بياييد من به شما چيزى بياموزم كه از خادم و كنيز بالاتر و بهتر است و آن اينكه پيش از خوابيدن ٣٣ بار سبحان اللَّه و ٣٣ بار الحمداللَّه و ٣٤ بار اللَّه اكبر بگوييد.» فاطمه (س) از شنيدن اين دستور خوشحال شد و سه بار فرمود: از خدا و پيامبرش راضى شدم. «١» و در خصوص تعقيب نماز با تسبيح فاطمه (س) فرمود:
فاطمه جان بعد از هر نماز ٣٤ مرتبه اللَّه اكبر، ٣٣ مرتبه الحمدللَّه و ٣٣ مرتبه سبحاناللَّه مىگويى. «٢» و بدين سان، تسبيحات ياد شده به نام تسبيحات حضرت فاطمه (س) معروف شد و آن حضرت پيوسته بر آن تسبيحات مداومت داشت. امامان معصوم (ع) نيز بر آن اهتمام داشتند. امام صادق (ع) در فضيلت آن فرموده است:
تسبيح فاطمه در تعقيب هر نماز، براى من ارزشمندتر است از خواندن هزار ركعت نماز در هر روز. «٣» و امام باقر (ع) مىفرمايد:
خداوند متعال به ستايشى با فضيلتتر از تسبيح فاطمه- كه هر روز بعد از نماز