در آمدى بر سيره فاطمى(س) - رفیعی، علی - الصفحة ١٤٧
فصل شانزدهم: حضور در عرصههاى اجتماعى، سياسى و نظامى از جمله قلمروهاى الگو بخشى سيره حضرت فاطمه (س) زندگى اجتماعى و سياسى آن حضرت است. حيات اجتماعى بانوى اسلام در اين بعد نيز براى شيفتگان مكتبش بسيار درسآموز است. او همان گونه كه در ابعاد مختلف علمى، اخلاقى، عبادى، تربيتى و ساير كمالات انسانى و ارزشهاى دينى پيشگام بود، در مسائل سياسى و اجتماعى نيز انسانى ممتاز و چهرهاى فعال به شمار مىرفت.
فاطمه (س) گرچه در شرايط عادى، بانويى خانه دار بود و دور از مردان بيگانه زندگى مىكرد و تمايل نداشت حتى مردى نابينا كنار او بنشيند و با او هم سخن شود، اما اين بدان معنا نيست كه دختر پيامبر (ص) از مسئوليتهاى اجتماعى خويش غافل بوده و خود را در برابر جامعه و مسائلى كه در آن مىگذرد مسئول نمىدانسته است.
حضرت زهرا (س) هرگز در يك نقطه از ابعاد زندگى توقف نداشت و به يك مرحله و يك بعد از ابعاد آن هر چند مهم، اكتفا نكرد؛ چرا كه نه اسلام را محدود به بعد عبادى و فردىاش مىدانست و نه رسالت و مسئوليت زن را تنها در خانه دارى و تربيت فرزند. از اين رو، به موازات اهتمام به مسائل خانه و