فصل ششم: اطاعت پذيرى و تبعيّت از مقام نبوّت و امامت‌ به تصريح قرآن كريم، وجود مبارك رسول خدا (ص) براى مؤمنان، الگوى شايسته و «اسوه حسنه» است:
لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَن كَانَ يَرْجُوا اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآخِرَ وَذَكَرَ اللَّهَ كَثِيراً (احزاب: ٢١)
قطعاً براى شما در [اقتدا به‌] رسول خدا سرمشقى نيكوست: براى آن كسى كه به خدا و روز رستاخيز اميد دارد و خدا را فراوان ياد مى‌كند.
وجود فاطمه (س) به عنوان پاره تن رسول خدا (ص) و نزديك‌ترين فرد به آن حضرت، استمرار «اسوه حسنه» نبوى است و همين است رمز و راز اين كه سيره فاطمه (س) براى همه، حتى امامان از نسل او، حجّت و الگوست. به اين دو سخن ارزشمند توجه كنيد:
نَحْنُ حُجَجُ اللَّهِ عَلَى الْخَلْقِ وَ فاطِمَةُ حُجَّةٌ عَلَيْنا. «١» ما [امامان‌] حجت‌هاى خداوند بر مردمان هستيم و فاطمه حجت [خداوند] بر ماست.