در آمدى بر سيره فاطمى(س) - رفیعی، علی - الصفحة ١٥٤
به عنوان نمونه:
الف. در ميدان جنگ احد حضور يافت و به مداواى زخمهاى پدر پرداخت كه به شدت مجروح شده بود. على (ع) با سپر آب مىآورد و فاطمه (س) زخمهاى رسول اللَّه را مىشست. خون بند نمىآمد. فاطمه (س) قطعه حصيرى را آتش زد و خاكستر آن را بر زخم نهاد و آن را بست. «١» سپس شمشيرهاى پيامبر (ص) و على (ع) را شست. «٢» در اين نبرد، فاطمه (س) همراه صفيّه خواهر حمزه سيدالشهداء، كنار پيكر مثله شده اين فرمانده دلاور نشست و گريست. پيامبر (ص) هم با گريه آنان گريست. آن گاه رسول خدا (ص) به آنان مژده داد كه حمزه در آسمانهاى هفت گانه، شير خدا و شير رسول خدا خوانده مىشود. «٣» ب. نام گذارى يكى از مساجد هفت گانه منطقه خندق به نام مسجد حضرت فاطمه (س) نشان و يادگارى از حضور آن حضرت در جنگ سرنوشت ساز خندق است. در يكى از روزهاى اين جنگ فاطمه (س) قطعه نانى براى پيامبر (ص) آورد و گفت: «براى كودكان نان پختم، اين را هم براى شما آوردم». رسول خدا (ص) فرمود: «دخترم! اين اولين غذايى است كه پس از سه روز از دهان پدرت فرو مىرود.» «٤» ج. چون جعفر بن ابىطالب در نبرد موته به شهادت رسيد، رسول خدا (ص) براى دلدارى همسر و فرزندانش به خانه او رفت. حضرت فاطمه (س) با شنيدن در آمدى بر سيره فاطمى(س) ١٦٠ فهرست منابع