در آمدى بر سيره فاطمى(س) - رفیعی، علی - الصفحة ٦٠
شيعه علاوه بر اعتقاد بر عصمت پيامبران و ائمه عليهم السلام، حضرت زهرا (س) را نيز معصوم مىداند. «١» نطفه فاطمه (س) ازغذاى پاك بهشتى در صلب پيامبر (ص) و آنگاه رحم خديجه منعقد گرديد. «٢» و در رحم مادر، انيس تنهايى او بود «٣» و هنگام ولادت، ضمن شهادت به يگانگى خدا و رسالت پيامبر (ص) و امامت على (ع) و فرزندانش با فرستادگان غيبى و حوريان بهشتى به سخن پرداخت «٤» و در طول زندگى محدودش ضمن ثبات در صراط مستقيم حق، صدها كرامت محيّر العقول، نشان داد و در نهايت خداوند، آيه تطهير را نازل فرمود:
إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً. (احزاب: ٣٣)
خداوند فقط مىخواهد پليدى و ناپاكى رااز شما اهل بيت دور كند و كاملًا شما را پاك سازد.
و با نزول اين آيه شريفه در شأن او و همسر و فرزندانش، مقام عصمت او را براى هميشه براى امت تضمين كرد.
٢. حيا و عفّت حيا و عفّت دو نيروى درونى هستند كه انسان را از ارتكاب اعمال ناشايست باز مىدارند. اين دو خصلت به اقتضاى خلقت و طبيعت زنان، در وجود آنان بيشتر از مردان تعبيه و بر رعايت و حفظ آن توصيه شده است.