در آمدى بر سيره فاطمى(س)

در آمدى بر سيره فاطمى(س) - رفیعی، علی - الصفحة ٤٠

بخواهى بر آورده مى‌شود.» گفت: «لذتى كه از خدمت به خدا مى‌برم، مرا از هر خواهشى باز داشته است. مرا حاجتى جز اين نيست كه پيوسته ناظر جمال زيبا و والاى حضرت حق در آخرت باشم.» «١» ٢. در كلام پدر و همسر مقام معنوى و شخصيت عرفانى معصوم را جز معصوم (ع) نمى‌شناسد. از اين رو، بهترين راه براى پى بردن به اوج قله ايمان و خداشناسى فاطمه (س) گوش جان سپردن به سخنان رسول خدا (ص) و اميرالمؤمنين (ع) است.
الف. رسول خدا (ص)
پيامبر گرامى اسلام (ص) درباره دختر گرامى‌اش مى‌فرمايد:
انَّ ابْنَتى‌ فاطِمَةَ مَلَأَ اللَّهُ قَلْبَها وَ جَوارِحَها ايماناً الى‌ مَشاشِها تَفَرَّغَت لِطاعَةِ اللَّهِ. «٢» دخترم فاطمه (س) آنچنان خداوند، دل و تمامى وجودش را سرشار از ايمان كرده كه براى طاعت خدا خود را از همه چيز فارغ ساخته است.
انَّ ابْنَتى‌ فاطِمَةَ مَلَأَ اللَّهُ قَلْبَها وَ جَوارِحَها ايماناً وَ يَقيناً. «٣» خداوند، دل و همه اعضا و جوارح دخترم فاطمه‌را از ايمان‌ويقين لبريز كرده‌است.
ب. اميرالمؤمنين (ع)
نقل است كه حضرت زهرا (س) در آخرين لحظات عمر شريفش و هنگام‌