عصمت و طهارت بود. «١» زنى كه تمام خاصه‌هاى انبياء در اوست؛ زنى كه اگر مرد بود، نبى بود، زنى كه اگر مرد بود به جاى رسول اللَّه بود.
تمام ابعادى كه براى زن و براى يك انسان متصور است، در فاطمه زهرا (س) جلوه كرده است. يك زن معمولى نبوده است؛ يك زن روحانى، يك زن ملكوتى، يك انسان به تمام معنا انسان؛ تمام نسخه انسانيت، تمام حقيقت زن، تمام حقيقت انسان. «٢» دلالت مى‌كند بر آنچه از حقيقت ليلة القدر احتمال داديم حديث شريف طولانى كه در تفسير برهان از كافى شريف نقل فرموده و در آن حديث است كه نصرانى گفت به حضرت موسى بن جعفر (ع) كه تفسير باطن «حم وَالْكِتَابِ الْمُبِينِ إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةٍ مُبَارَكَةٍ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ. (دخان:
١- ٤)» چيست؟ فرمود: اما «حم» محمد (ص) و اما «كتاب مبين» اميرالمؤمنين على (ع) است و اما «الليلة» فاطمه (س) است. «٣» دو فضيلت ممتاز در ميان فضائل بى شمار و كمالات معنوى حضرت زهرا (س) دو فضيلت از جايگاه ويژه‌اى برخوردار است:
الف. مُحَدَّثَه بودن‌