در آمدى بر سيره فاطمى(س) - رفیعی، علی - الصفحة ٢٠
مدارج رشد و كمال، گوى سبقت از ديگر زنان و بلكه مردان ربودهاند و نامشان در زمره اسوهها و نقش آفرينان تاريخ به ثبت رسيده است كه به معرفى اجمالى چند نمونه از آنان مىپردازيم كه در ميان امتهاى پيشين مىزيستند و قرآن بدانان اشاره كرده و يا در شكلگيرى، گسترش يا تداوم آيين مقدس اسلام در محضر بنيانگذار آن، حضرت ختمى مرتبت (ص) و يا جانشينان وى نقش داشتند و هر يك از جهتى الگو بودند.
١. آسيه بنت مزاحم آسيه دختر مزاحم و همسر فرعون ستمگر و متكبر مصر بود. او به رغم آنكه در دربار فرعون مىزيست و از همه نعمتهاى مادى و دنيايى برخوردار بود، به خداى يگانه ايمان داشت «١» و وقتى حضرت موسى (ع) به پيامبرى رسيد و او معجزه پيامبر الهى را در مقابل ساحران مشاهده كرد، به وى نيز ايمان آورد؛ اما اعتقاد خود را پنهان مىداشت.
سرانجام بر اثر پيشامدى «٢» فرعون به ايمان وى پى برد و از او خواست تا از پرستش خداى يگانه دست بردارد و او را به خدايى بپذيرد و آسيه را در صورت خوددارى از خواسته وى تهديد به شكنجه و قتل كرد، با اين حال آسيه نپذيرفت.