در آمدى بر سيره فاطمى(س) - رفیعی، علی - الصفحة ٥٠
گفته شود- عبادت نشده است و اگر چيزى برتر از اين تسبيح بود، رسول خدا (ص) آن را به فاطمه تعليم مىداد. «١» ٣. نيايش فاطمه (س)
دركتب ادعيه، دعاهاى فراوانى از حضرت فاطمه (س) روايت شده كه آن حضرت در مناسبتها و به منظورهاى مختلف مىخوانده است. ابن عباس مىگويد: فاطمه پس از خواندن دو ركعت نماز به راز و نياز پرداخت و به آستان حق چنين معروض داشت:
اى خدا و مولاى من! تو را به حق محمد و على و حسن و حسينم، همچنان كه براى بنىاسرائيل از آسمان مائده فرو فرستادى، براى ما نيز بفرست.
و هنوز دعاى فاطمه به پايان نرسيده بود كه طبقى پر از طعام بهشتى نازل شد. «٢» از جمله دعاهاى رسيده از آن گرامى دعاى معروف به «دعاى نور» است كه به سلمان تعليم داد و فرمود: «مداومت بر آن موجب مىشود هرگز دچار تب نشوى.» سلمان مىگويد: «سوگند به خدا! آن را به بيش از هزار نفر از مردم مدينه و مكه كه در بيمارى تب مىسوختند آموختم و به بركت آن، همه شفا يافتند.» «٣»