در آمدى بر سيره فاطمى(س) - رفیعی، علی - الصفحة ٢١
فرعون دستور داد او را شكنجه كنند و در زير آفتاب به چهار ميخ بكشند و سنگ بزرگى روى وى نهند «١» و بدين گونه د در آمدى بر سيره فاطمى(س) ٢٨ ١. مقام علمى ص : ٢٧ ر راه عقيده و ايمان به خداى يكتا، روح از تنش پرواز كرد و در بيت رضوان الهى سكنى گزيد و دعايش لحظاتى پيش از شهادت- كه از خداوند خواسته بود در بهشت، خانهاى نزد خود برايش بنا كند- مستجاب شد. «٢» بر پايه روايتى ديگر، فرعونيان، آسيه را با نگهداشتن زير آفتاب شكنجه مىكردند و چون او را رها كرده، باز مىگشتند، فرشتگان بر او سايه مىافكندند و او جايگاه خود را در بهشت مىديد. «٣» در قرآن كريم دوبار از اين بانو بدون ذكر نام ياد شده است: يك بار در جريان بر گرفته شدن موسى از نيل «٤» و بار ديگر هنگامى كه وى از خداوند مىخواهد او را از فرعونو قوم ستمكارش نجات بخشد و بهشت را روزى وى سازد. «٥» قرآن كريم در برابر زنانى مانند همسران لوط و نوح كه با وجود معاشرت و مصاحبت با پيامبران خدا، راه انحراف و كفر در پيش گرفتند، از آسيه به عنوان نمونه زنان پرهيزگار و موحّد ياد مىكند كه به رغم زندگى در محيطى كفر آلود، ايمان خود را به پروردگار حفظ كرد و در كنار مريم (س)، خديجه (س) و حضرت زهرا (س) در شمار برترين زنان بهشتى قرار گرفت. «٦» راهى را كه همسر فرعون به سوى بندگى خدا برگزيد، راهى است كه مىتواند براى همه پويندگان اين راه الگو باشد؛ بدين جهت خداى سبحان او