خوارج- كه اقرار كردند ما همه قاتل اوييم- فرمود:
به خدا سوگند! اگر تمام مردم روى زمين، خود را شريك قتل او بدانند و من توانايى قصاص داشته باشم همه را خواهم كشت. «١» امير مؤمنان عليه السلام براى كسب اطلاعات بيشتر حارثِ بنِ مُرَّه را نزد خوارج فرستاد. آنان او را كشتند. اين اقدام، بيش از پيش، سپاهيان را خشمناك و متأثّر كرد؛ به گونه‌اى كه يكصدا فرياد زدند:
اى امير مؤمنان! آنان را رها مى‌كنى تا پشت سر ما هر چه خواستند بر سر ناموس و اموال ما بياورند؟ نخست ما را به سوى آنان ببر پس از فراغت از آنان، به سوى دشمن شامى خواهيم رفت. «٢» امام سپاه را براى تعقيب خوارج از «پل» «٣» گذراند و به سمت دَيْرِ ابوموسى حركت كرد و در ساحل فرات در سرزمين «نَهْروان» «٤» فرود آمد.
در مسير، به امام گزارش شد كه خوارج از «پل» عبور كرده‌اند. امير مؤمنان عليه السلام براى تحكيم عقيده يارانش و آگاهى آنان از عظمت معنوى‌اش، پرده از روى يك راز غيبى برداشت و فرمود:
قتلگاه آنان اين سوى نهر است. سوگند به خدا در اين پيكار ده تن از