جلوههاى رفتارى امام على(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ١٢
پرورش در دامان پيامبر صلى الله عليه و آله زندگانى حضرت على عليه السلام پيش از بعثت از ده سال تجاوز نمىكند.
حسّاسترين رويداد اين دوره از زندگى آن بزرگوار، شكلگيرى شخصيّت وى بهوسيله حضرت محمد بن عبدالله صلى الله عليه و آله مىباشد. با توجّه به آگاهىهايى كه آن حضرت از آينده داشت و مىدانست على عليه السلام مىبايد پس از خود، زمام امور امّت اسلامى را برعهده گيرد، با يك برنامه حساب شده به منظور تربيت آن حضرت، ايشان را پس از سنّ شش سالگى از منزل پدر به منزل خود منتقل ساخت و تحت تربيت مستقيم خويش قرار داد. «١» حضرت محمد صلى الله عليه و آله روى علاقهاى كه به حضرت على عليه السلام داشت، هيچگاه از او جدا نمىشد، حتّى زمانى كه براى عبادت به خارج مكّه مىرفت حضرت على عليه السلام را نيز همراه خود مىبرد. «٢» على عليه السلام خود اين دوران را چنين توصيف مىكند:
همه شما از خويشاوندى نزديك من با رسول خدا صلى الله عليه و آله و موقعيّت مخصوصى كه نزد آن حضرت داشتم، آگاهيد و مىدانيد كه من در آغوش پر مهر او بزرگ شدهام. پيامبر به هنگام كودكى، مرا به دامان مىگرفت، به سينه مىچسبانيد و در بستر خويش جاى مىداد، بدنش را به بدنم مىچسبانيد و من بوى خوش او را استشمام مىكردم، غذا را مىجويد و در دهانم مىگذاشت ... من بسان بچّهاىكه در پى مادر خود مىرود، به دنبال پيامبر صلى الله عليه و آله