دشمن همچنان جوانان ما را بكشد؟ «١» امير مؤمنان عليه السلام در مدّت سه روز، تمام سعى خود را براى جلوگيرى از جنگ و خونريزى به كار برد ولى متأسفانه نتيجه‌اى نگرفت و خود را در مقابل عمل انجام شده‌اى يافت. از اين رو، زره رسول خدا صلى الله عليه و آله را بر تن كرد، عِمامه بر سر نهاد، ذوالفقار، به كمر بست و بر استر رسول خدا صلى الله عليه و آله سوار شد. و پرچم را به دست محمد بن حنفيّه داد «٢» و از سپاهيان خود كه تعدادشان بيست هزار نفر مى‌شد، سان ديد. طلحه و زبير از لشكريانشان كه بالغ بر سى هزار تن مى‌شدند سان ديدند ... و دو لشكر آماده نبرد شدند.
دستورالعمل به سربازان‌ امير مؤمنان عليه السلام پيش از يورش بر دشمن نكاتى را به سربازان خود گوشزد كرد و فرمود:
پس از شكست دشمن، مجروحانى كه توان مبارزه ندارند و همچنين اسيران را نكشيد، فراريان را تعقيب نكنيد و عورتى را برهنه نكنيد و كشتگان را «مُثْلَه» ننماييد، پرده‌درى نكنيد و به اموالشان نزديك نشويد، مگر آنچه را كه در ميدان نبرد، همچون سلاح، اسب و يا غلام و كنيز، به چنگ آوريد. «٣» آخرين تلاش براى متفرّق كردن دشمن‌