مردم اصرار مى‌كردند ولى با عدم پذيرش از جانب امام عليه السلام مواجه مى‌شدند. سرانجام بدون دست يافتن به منظور خود از خانه بيرون آمدند.
رفت و آمدها چند بار تكرار شد، ولى حضرت على عليه السلام قبول نمى‌كرد و مى‌فرمود: «اين كار را مكنيد، من وزير باشم بهتر، كه امير باشم». «١» آنان گفتند: «ما هرگز از تصميم خود برنمى‌گرديم و بايد با تو بيعت كنيم» «٢». و از هر طرف براى بيعت به جانب او هجوم آوردند. خود آن حضرت، چگونگى رو آوردن مردم را چنين توصيف مى‌كند:
ناگهان مردم همانند موهاى پر پشت يال كفتار، مرا احاطه كردند، بطورى كه حسن و حسينم پايمال شدند و دو طرف جامه‌ام بر ا جلوه‌هاى رفتارى امام على(ع) ٦٦ نگرش امام عليه السلام به حكومت ص : ٦٦ ثر ازدحام جمعيّت، پاره شد. مردم مانند گلّه گوسفند كه بدون شبان مانده باشند، به سوى من روى آوردند. «٣» ولى باز امام عليه السلام از پذيرفتن حكومت بدون قيد و شرط خوددارى كرد و فرمود:
تا فردا صبح به شما مهلت مى‌دهم، برويد فكر كنيد، اگر حاضر شديد در مقابل حكومت من تسليم باشيد. و از من پيروى از روش خلفاى پيشين را نخواهيد، با اين شرط، فردا صبح در مسجد اجتماع كنيد، و گرنه هر كه را مى‌خواهيد انتخاب كنيد.