حادثه غير منتظره‌ لحظاتى كه على عليه السلام مشغول غسل پيامبر صلى الله عليه و آله بود و مسلمانان در انتظار پايان يافتن مراسم غسل و كفن بودند و خود را براى خواندن نماز بر پيكر مطهّر وى آماده مى‌كردند، خبر آوردند كه جمعيتى در «سَقيفَه بَنى ساعِدَهْ» «١» جمع شده و درباره انتخاب خليفه بحث مى‌كنند و نام سَعْد بن عباده (رئيس خزرجيان) براى خلافت برده مى‌شود.
عمر و ابوبكر با اطلاع از اجتماع انصار در سقيفه به سرعت به همراه ابوعبيده وارد سقيفه شدند. عمر خواست سخن آغاز كند و زمينه را براى خلافت ابوبكر آماده سازد ولى ابوبكر مانع شد و گفت: اگر من چيزى را فرو گذاشتم تو جبران كن. آنگاه خود شروع به سخن كرد و بعد از شهادت به وحدانيّت خدا و رسالت پيامبر صلى الله عليه و آله گفت:
ما مهاجران، اولين كسانى بوديم كه اسلام آورديم و ساير مردم در اين خصوص پيرو ما مى‌باشند. ما طايفه رسول خدا صلى الله عليه و آله، مركز قبائل عرب، و نقطه ارتباط آنان هستيم. شما انصار نيز ياران خدا و رسول او هستيد، پشتيبان پيامبر صلى الله عليه و آله و سرداران ما هستيد و در دين و منافع آن با ما شريك مى‌باشيد. شما سزاوارترين مردم به راضى جلوه‌هاى رفتارى امام على(ع) ٣٤ عكس‌العمل امام در برابر جريان سقيفه ص : ٣٢ بودن، در مقابل خواسته خدا و تسليم در برابر آنچه كه خداوند براى برادران مهاجر شما خواسته، مى‌باشيد، و نبايد درباره آن‌ها حسادت ورزيد.