- حديث غدير رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله پس از بازگشت از «حَجَّةُ الْوداع» در سال دهم هجرت، روز هيجدهم ذى‌الحجّه در محلّى به نام «غدير خم» طبق فرمان خدا «١» دستور داد، همه حاجيان توقّف كنند. سپس در حضور بيش از صد هزار نفر پس از ستايش خداوند و در ادامه خطبه‌اى مفصّل فرمود: مردم! سزاوارترين فرد بر مؤمنان از خود آن‌ها كيست؟ گفتند: خدا و پيامبرش بهتر مى‌دانند. فرمود: خداوند بر من ولايت دارد و من بر مؤمنان و بر آن‌ها از خودشان اولى و سزاوارترم.
آنگاه در حالى كه دست على عليه السلام را بالا برده بود و جمعيّت، آن حضرت را در كنار پيغمبر صلى الله عليه و آله مى‌ديدند، فرمود: «هر كه من مولا و سرپرست اويم على عليه السلام مولا و سرپرست اوست» «٢» و اين جمله را سه بار تكرار كرد.
سپس اضافه فرمود:
پروردگارا! دوست بدار آن‌كه على عليه السلام را دوست بدارد و دشمن بدار كسى را كه على عليه السلام را دشمن بدارد. خداوندا! ياران على عليه السلام را يارى كن و دشمنان او را خوار نما. «٣»