جلوههاى رفتارى امام على(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ٢٥
همانا اين (اشاره به على عليه السلام) برادر، وصىّ و جانشين من است.
سخنش را بشنويد و از او اطاعت كنيد. «١» - حديث منزلت تنها غزوهاى كه على عليه السلام به دستور پيامبر صلى الله عليه و آله در آن شركت نكرد، بلكه به عنوان جانشين آن حضرت، و به منظور پيشگيرى از حوادث احتمالى، در مدينه ماند، غزوه تبوك بود.
وقتى منافقان از تصميم رسول خدا صلى الله عليه و آله آگاه شدند، دست به شايعهپراكنى زدند كه روابط على عليه السلام با پيامبر صلى الله عليه و آله تيره شده و وى مورد بىمهرى رسول خدا صلى الله عليه و آله قرار گرفته است. على عليه السلام پس از اطّلاع از نقشه شوم آنان براى تكذيب گفتارشان، خود را به پيامبر صلى الله عليه و آله رسانيد و آن حضرت را از جريان آگاه ساخت. رسول گرامى صلى الله عليه و آله ضمن دستور مراجعت، با جمله تاريخى خود، مقام و موقعيّت على عليه السلام را نسبت به خود چنين بيان كرد:
آيا راضى نمىشوى كه نسبت به من مانند هارون، نسبت به موسى باشى؟ جز اينكه پس از من پيامبرى نيست. «٢»