دارى و به تو خواهد رسيد در حالى كه در رنج و عذابى». «١» اكنون آن زمان موعود رسيده است. حضرت با اطمينان و تسليم در برابر آنچه كه رسول گرامى صلى الله عليه و آله پيش‌بينى كرده بود، فرمود: «لا الهَ الَّا اللّهُ وَاللّهُ اكْبَرُ؛ تاريخ تكرار مى‌شود «٢». ... امروز من براى فرزندان آنان مى‌نويسم همچنان كه رسول خدا صلى الله عليه و آله براى پدرانشان نوشت. «٣»» سرانجام، متن قرارداد با حذف عنوان اميرالمؤمنين بگونه‌اى كه مورد توافق طرفين بود نوشته شد، كه به برخى از مواد مهمّ آن اشاره مى‌كنيم:
دو طرف، تسليم حكم خدا در قرآن و سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله باشند و آنچه برخلاف حكم قرآن و سنّت است براى از ميان بردن آن بكوشند.
«حَكَمَيْن» ابوموسى اشعرى و عمرو عاص هستند و بايد- تا زمانى كه از حقّ تجاوز نكنند- جان و مال و ناموسشان درامان باشد.
«حَكَمَيْن» و همه مسلمانان موظّفند حكم موافق قرآن و سنّت را بپذيرند و بدان عمل كنند.
تا زمان حُكْمِ حَكَمَيْن آتش بس برقرار است و هيچ‌يك از دو طرف حقّ تعرّض به ديگرى را ندارد.
داوران مى‌توانند براى داورى نقطه متوسّطى بين شام و عراق را