تولى و تبرى در قرآن - وفا، جعفر - الصفحة ٨٣
لباس دشمنان مرا نپوشيد، غذاى دشمنان مرا نخوريد، راه آنان را نپيماييد كه همانند آنها با من دشمن مىشويد.
امام على (
تولى و تبرى در قرآن ٨٧ منابع و مآخذ ع) مىفرمايد:
لا تَزالُ هذِهِ الْامَّةُ بِخَيْرٍ ما لَمْ يَلْبَسُوا لِباسَ الْعَجَمِ وَ يَطْعَمُوا اطْعِمَةَ الْعَجَمِ فَاذا فَعَلُوا ذلِكَ ضَرَبَهُمُ اللَّهُ بِالذُّلّ. «١» اين امت [امت اسلام] چندى كه لباس بيگانه نپوشند و غذاى بيگانه را نخورند در رستگارى خواهند بود ولى اگر چنين كنند خداوند خوارشان خواهد ساخت.
به دليل اينكه تقليد از بيگانه و خود را به آنان تشبيه كردن به تدريج راه نفوذ دشمن را باز مىكند و از اين راه بر سرنوشت مسلمانان حاكم مىشوند؛ اسپانيا، گوياترين سند و زندهترين گواه اين حقيقت است.
ابن خلدون، در بازديدى كه از اين كشور اسلامى به عمل آورده است، آثار نفوذ مسيحيان را چنين مىنگارد:
چنان مىبينم آنان را كه در لباسها، مدها و بسيارى از حالات، حتى در ترسيم تمثال روى ديوارها، كارخانه و خانهها، از اجانب همجوار خود تقليد مىكنند كه هر بينندهاى كه از روى خرد بنگرد، مىفهمد همين علامت استيلاى اجانب بر آنهاست. «٢» با كمال تأسف در اثر همين سهلانگارى، سرانجام كشور اسلامى و متمدّن اندلس به يك كشور مسيحى- اسپانيا- مبدّل شد.
نشانههاى وابستگى: در بررسى پديدههاى اجتماعى معلوم مىگردد كه برخى از آنها ريشه سياسى دارد و از سوى دشمن بر جامعه اسلامى تحميل شده است. به عنوان مثال، استفاده از علائم و نشانههايى كه اختصاص به دشمنان اسلام دارد و به كار بردن آنها، وابستگى جامعه مسلمين را نشان مىدهد. متأسّفانه امروزه به اين نوع مسائل كمتر اهميت داده مىشود و ظاهر شدن اين قبيل مسائل، از ريشهدار شدن فرهنگ بيگانه در كشورهاى اسلامى و نيز ناآگاهى مردم از فرهنگ خويش حكايت مىكند. از جمله آنها علامت «صليب» است كه در برخى از