تولى و تبرى در قرآن - وفا، جعفر - الصفحة ٥٩

بر اساس آيه و حديث ياد شده اكثر فقها و مفسران، اين محدويت را به عنوان «منع الزامى» تلقّى مى‌كنند و بى‌حجاب شدن زنان مسلمان و نشان دادن زيبايى و مواضع زينت خود به زنان غيرمسلمان را تحريم مى‌كنند و حتى برخى بر اين عقيده‌اند كه اگر زنان بيگانه، خصوصيات اندام زنان مسلمان را هم به شوهران خود نقل نكنند، باز هم نشان دادن مواضع زينت و همچنين اختلاط با زنان غيرمسلمان حرام است. «١» ٤. مبارزه مستقيم‌ اگر راههاى ياد شده در برائت از كفّار و دشمنان دينى مؤثر نشد، و آنها با وجود مبارزات منفى از سوى مسلمانان، همچنان به ماجراجويى پرداختند و حدّ و مرز خود را رعايت نكردند، در اين صورت نوبت به مبارزه مستقيم و رو در رو مى‌رسد و بايد به طور جدّى عليه آنها بسيج شد:
يايُّهَا النَّبِىُّ جهِدِ الكُفّارَ والمُنفِقينَ واغلُظ عَلَيهِم ومَأوهُم جَهَنَّمُ وبِئسَ المَصير. (توبه ٧٣)
اى پيامبر! با كافران و منافقان مبارزه كن و بر ايشان سخت بگير و پناهگاهشان دوزخ است و چه بد جايگاهى است.
از اطلاق اين آيه و آيات ديگرى كه در اين باره است، استفاده مى‌شود كه: در برائت از كفار و دشمنان دينى، تفاوتى ميان خويشان نزديك و بيگانگان نيست. يعنى اگر خويشاوندان مؤمنى هم كافر باشند، باز هم بايد از آنان برائت جويد.
لا تَجِدُ قَومًا يُؤمِنونَ بِاللَّهِ واليَومِ الأخِرِ يوادّونَ مَن حادَّ اللَّهَ ورَسولَهُ ولَو كانوا ءاباءَهُم او ابناءَهُم او اخونَهُم او عَشيرَتَهُم (مجادله: ٢٢)
نمى‌يابى گروهى را كه به خدا و روز قيامت ايمان آورده باشند، با اين حال با كسانى دوستى كنند كه با خدا و پيامبرش مخالفت مى‌ورزند هر چند آنها، پدران يا فرزندان يا برادران يا خويشاوندان آنها باشند.
همچنين در سوره توبه آيه (٢٣)، و ممتحنه آيه (٣) بر اين موضوع تصريح شده است.