تولى و تبرى در قرآن - وفا، جعفر - الصفحة ٧٧

فيّاض بن عمر طوسى در سال دويست و پنجاه و نه، در حالى كه بيش از نود سال از عمرش مى‌گذشت، گفت:
امام رضا (ع) را روز عيد غدير ديدم كه گروهى از خواصّ در حضورش نشسته بودند. حضرت آنان را براى صرف افطار دعوت كرده بود و غذا و خيرات و هدايايى از قبيل پوشاك و حتى انگشتر و كفش به خانه آنان فرستاد. وضع آنان و اطرافيان خويش را تغيير داد و در آن روز ديدم وسايلى به كار گرفتند كه سابقه نداشت، و در اين حال حضرت فضايل اين روز بزرگ را براى آنان يادآورى مى‌كرد. «١» علّامه امينى در كتاب ارزشمند «الغدير» دهها روايت از دهها كتاب مورد وثوق اهل سنّت جمع آورى كرده كه همگى دالّ بر اين واقعيّت است كه روز عيد غدير در قرون اوّل اسلام، عيد مرسوم و معروف بوده است. «٢» ٢. بزرگداشت ميلاد پيامبر (ص) و امامان معصوم (ع)
ارزش نهادن به مراسم جشن تولّد پيامبر اكرم (ص) و امامان معصوم (ع) و تشكيل محافل سرورانگيز مظهر ديگرى از مظاهر تولى و پيوند دوستى با خاندان وحى به شمار مى‌رود و بى‌اعتنايى به اين امور نشانه دشمنى يا نداشتن محبّت نسبت به آنهاست.
فلسفه و دليل بزرگداشت ميلاد آنچه مهم و شايسته بحث و بررسى است، دليل و فلسفه بزرگداشتهاست كه تا چه حدّى با اصول انسانى و مبانى دين سازگار است و چه آثار و فوايدى دارد؟ اقامه مواليد و مجالس چيزى جز پاسخ به يك خواست و نياز فطرى نيست؛ زيرا آن يك تمايل انسانى و برخاسته از ريشه‌هاى دوستى و مبتنى بر پايه‌هاى سپاس و قدردانى است. از آنجا كه مردم براى ارزشهاى مورد علاقه خود احترام قائلند، اشخاصى كه اين ارزشها را آورده‌اند، احترام و تعظيم مى‌كنند.
اين امر اختصاص به گروه و فرقه خاصّى ندارد. بلكه كوچك و بزرگ، فقير و غنى، عالم و جاهل در آن سهيمند و هر كس در حد توان خود در گراميداشت ارزشها مى‌كوشند. «٣»