تولى و تبرى در قرآن

تولى و تبرى در قرآن - وفا، جعفر - الصفحة ٧٥

درس هشتم: مظاهرى از تولّى و تبرّى‌ در اين درس برآنيم تا جلوه‌هايى از ارتباط مؤمنان با همديگر و نشانه‌هاى ظاهرى رفتار آنان با افراد غير مكتبى را كه نشان دهنده برائت آنان است بيان كنيم.
مظاهر تولّى‌ ١. عيد غدير زنده نگه داشتن اعياد اسلامى چون عيد قربان و عيد فطر از نشانه‌هاى تولّى، و توجّه نكردن به آنها علامت بى تفاوتى، و محكوم كردن آن نشانه دشمنى و برائت است. از جمله اعيادى كه توجه بيشترى به آن شده است، «عيد غدير» است. عيد غدير يك عيد اصيل اسلامى است، زيرا مسلمانان در سه قرن اوّل، روز هيجدهم ذى الحجّه رابه اين عنوان جشن مى‌گرفتند و اين رسم همچنان باقى است. مسعودى مورخ مشهور مى‌نويسد:
فرزندان و شيعيان على (ع) اين روز را گرامى مى‌داشتند. «١» امام صادق (ع) از پدرانش از رسول اكرم (ص) چنين نقل مى‌كند:
يَوْمُ غَديرِ خُمّ افْضَلُ اعْيادِ امَّتى‌ «٢» روز غدير خم بهترين عيد امّت من است امام على (ع) در سالى كه روز جمعه و روز غدير با هم مصادف شده بود، براى مردم خطبه خواند و در آن فرمود؛