تولى و تبرى در قرآن - وفا، جعفر - الصفحة ٨٠

سلام نوعى تأمين و پناه دادن و نشانه حُسن تفاهم و تبادل محبّت است. به همين جهت خداوند به پيامبر دستور مى‌دهد كه مؤمنان را با سلام مورد ملاطفت قرار دهد:
وَ اذا جاءَكَ الَّذينَ يُؤمِنونَ بِايتِنا فَقُل سَلمٌ عَلَيكُم. (انعام: ٥٤)
آنان كه به آيات ما ايمان مى‌آورند هرگاه پيش تو آمدند، بگو سلام بر شما.
از جمله «... الَّذينَ يُؤمِنونَ بِايتِنا» بر مى‌آيد كه سلام در انحصار ايمان است، يعنى سلام مخصوص مؤمنان است و نبايد به كفّار سلام كرد. و كسى كه كفر بورزد شايسته سلام نيست؛ زيرا سلام دادن در حقيقت ايجاد سلامت و حسن تفاهم ميان يكديگر است. بين مؤمن و كافر چه نسبتى است تا او را به صفا و سلامتى فرا خواند و در زير پر و بال مهر خود قرار دهد؟! پيامبر اكرم (ص) مى‌فرمايد:
لا تَبْدَؤُوا اهْلَ الْكِتابَ بِالسَّلامِ فَانْ سَلَّمُوا عَلَيْكُمْ فَقُولُوا عَلَيْكُمْ وَ لاتُصافَحُوهُمْ وَ لاتُكِنُّوهُمْ الَّا انْ تَضْطَرُّوا الى‌ ذلِكَ. «١» به اهل كتاب (يهود و نصارا) سلام ندهيد و اگر آنها به شما سلام دادند در جواب آن بگوييد:
«عليكم» بر شما باد- نگوييد «سلام عليكم»- و با آنها مصافحه نكنيد و با كنيه صدايشان نزنيد مگر وقتى كه به آن مجبور شويد.
تبادل سلام سبب گسترش و تحكيم پيوند قلبى و دوستى است. پيامبر اكرم (ص) اين نكته را يادآور مى‌شود و مى‌فرمايد:
افَلا ادُلُّكُمْ عَلى‌ عَمَلٍ اذا عَمِلْتُمُوهُ تَحابَبْتُمْ؟ قالُوا: بَلى‌ يا رَسُولَ اللَّهِ. وَ قالَ: «افْشُوا السَّلامَ بَيْنَكُمْ». «٢» آيا شما را به كارى راهنمايى نكنم كه در صورت عمل به آن يكديگر را دوست خواهيد داشت؟
گفتند: چرا اى رسول خدا. فرمود: سلام را در ميان خودتان گسترش دهيد.
٥. نام نيكو اهميّت نامگذارى اشخاص و اماكن بر كسى پوشيده نيست. هر كسى علاقمند است كه خود و فرزندش نامى زيبا و پر معنا داشته باشد.