تولى و تبرى در قرآن - وفا، جعفر - الصفحة ٧٨
اهتمام به احياى نام و ياد بزرگان دين و برپايى يادوارهها و جشنها، ارزشها را در دل زنده مىكند و سبب تقويت رابطه انسان با دين مىگردد.
در گراميداشت مناسبتها و روزهاى تاريخى چون ميلاد پيامبر اكرم (ص) فايدههاى تاريخى و اجتماعى و اخلاقى فراوان است. در آنها پندها، عبرتها، تجربهها و آزمايشهايى است كه سبب عمق تفكّر نسل حاضر و آينده مىگردد. «١» بزرگداشت ميلاد رسول اكرم (ص) برخلاف تصوّر برخى از گروهها هرگز پرستش غير خدا محسوب نمىشود و هيچ نهى و منعى از سوى پيشوايان دينى و از خود پيامبر اكرم (ص) در اين باره نرسيده است و يك پديده نوظهور و بدعت نيست، بلكه از زمان صدر اسلام چنين رسمى رايج بوده و ريشه قرآنى دارد.
خداوند در قرآن به تعظيم شب ميلاد پيامبر اسلام (ص) اشاره مىكند:
وَ الضُّحى والَّيلِ اذا سَجى (الضّحى: ١)
قسم به روز و قسم به شب، هنگامى كه آرامش مىيابد.
حلبى، سيرهنويس معروف مىنويسد:
خداوند در اين آيه به شب ميلاد پيامبر (ص) قسم خورده است. بعضى گفتهاند مراد شب اسراء است. به نظر ما مانعى ندارد كه سوگند بر هر دو شب باشد. ليل هم براى شب ميلاد و هم براى شب معراج استعمال شده باشد. «٢» ٣. مراسم عاشورا زنده نگه داشتن ايام عاشورا و شركت در مراسم تعزيه و نوحهسرايى بر امام حسين (ع) و تجديد خاطرات شهداى كربلا از ديگر نشانههاى پيوند با اهل بيت (ع) است و بازتاب سياسى، اجتماعى و اجر و پاداش زيادى دارد. به همين جهت بر احياى اين ايّام توصيه فراوان شده است و امامان (ع) يكى پس از ديگرى اين روز را گرامى مىداشتند و محافل عظيمى تشكيل داده و در زبان و عمل، مردم را بدان تشويق مىكردند تا حماسه عاشورا زنده بماند و خاطرات محرّم