تولى و تبرى در قرآن - وفا، جعفر - الصفحة ٧٦

... انَّ اللَّه- عَزَّ وَ جَلَّ- جَمَعَ لَكُمْ مَعْشَرَ الْمُؤْمِنينَ فى‌ هذَا الْيَوْمِ عِيْدَيْنَ عَظيمَيْنِ كبَيرَيْنِ ... «١» خداى عزّوجل در اين روز، دو عيد عظيم و بزرگ را براى شما گروه مؤمنان جمع كرده است.
امام (ع) در اين خطبه طولانى مردم را به انجام كارهايى كه شايسته است در اعياد انجام گيرد و نيز به اظهار شادى و سرور در اين ايّام- به طور تفصيل- فرا مى‌خواند.
فرات بن احنف مى‌گويد: به امام صادق (ع) گفتم: فدايت شوم، آيا عيدى بهتر از عيد فطر و عيد قربان و روز جمعه و روز عرفه براى مسلمانان وجود دارد؟ حضرت فرمود:
نَعَمْ افْضَلُها وَ اعْظَمُها وَ اشْرَفُها عِنْدَاللَّهِ مَنْزِلَةً هُوَ الْيَوْمُ الَّذى‌ اكْمَلَ اللَّهُ فيهِ الدّينَ وَ انْزَلَ عَلى‌ نَبِيّهِ مُحَمَّدٍ (ص) الْيَومَ اكْمَلْتُ لَكُمْ دينَكُمْ. «٢» بلى، افضل و اعظم اعياد از نظر قدر و منزلت در نزد خدا، روزى است كه در آن خدا دينش را كامل و آيه «الْيَوْمَ اكْمَلْتُ لَكُمْ دينَكُمْ» را بر پيامبرش نازل كرد.
حسن بن راشد از امام صادق (ع) نقل مى‌كند كه آن حضرت روز عيد غدير را عيد خواند و در آخر سخنان خود فرمود:
فَانَّ الْانْبِياءَ صَلواتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ كانَتْ تَأْمُرُ الْاوْصِياءَ بِالْيَوْمِ الَّذى‌ كانَ يُقامُ فيهِ الْوَصِىُّ انْ يَتَّخِذَ عِيْداً «٣» انبياى الهى صلوات اللّه عليهم به جانشينان خود دستور مى‌دادند كه روز برگزيدن وصى را جشن بگيرند.
حسن مى‌گويد: عرض كردم اگر كسى آن را روزه بگيرد چه وضعى دارد؟ حضرت فرمود:
«سِتّينَ شَهْراً» به اندازه شصت ماه ارزش دارد. «٤» در روايتى آمده است:
رسول اكرم (ص) به حضرت على (ع) سفارش كرد كه مسلمانان اين روز را عيد قرار دهند. «٥»