تولى و تبرى در قرآن - وفا، جعفر - الصفحة ٦٤

مقصود اين است كه غيبت چنين افرادى جايز است و احترامى ندارند و اين دو مورد از حُرمت غيبت استثنا شده است.
٤. پيكار مؤثر و مستقيم با ستمگران، آخرين مرحله برائت است. قرآن كريم در اين مورد به مؤمنان دستور مى‌دهد كه به برائت زبانى از ظالمان بسنده نكنند، بلكه با مقاتله و درگيرى آنها را از ستمگرى باز دارند:
فَان بَغَت احْدهُما عَلَى الاخرى‌ فَقتِلوا الَّتى تَبغى حَتّى‌ تَفى‌ءَ الى‌ امرِ اللَّهِ (حجرات: ٩)
اگر يكى از آن دو گروه بر ديگرى تجاوز كند شما نيز با گروه متجاوز بجنگيد تا به فرمان خدا باز آيد.
شيوه تبرّى از مرتد گرچه م تولى و تبرى در قرآن ٧٣ دو نمونه ص : ٧٣ رتد از كفّار محسوب مى‌شود، ولى اسلام در مقابل اين گروه بسيار سختگير است و به محض ارتداد شخص، از او بيزارى مى‌جويد. زيرا چنين كسى توبه‌اش مردود و خونش مباح است، اموالش ميان وارثانش تقسيم و همسرش از وى جدا مى‌شود. «١» البته اين حكم، مربوط به كسانى است كه از پدر و مادر مسلمان زاده شده‌اند و بعد مرتد گشته‌اند ولى كسانى كه از كفر به اسلام گرويده و دوباره مرتد شده باشند حكمشان خفيفتر است.
هر مسلمانى به تبع اسلام و بنا به دستور قرآن بايد به صراحت و شجاعت تمام در برابر افراد مرتد موضع بگيرد تا ديگران هم، دين خدا را بازيچه قرار ندهند، بسان امام خمينى (ره) و پيروانش كه در مقابل نويسنده «آيات شيطانى» اعلان برائت كردند و خواستار اجراى حكم اسلامى در حق وى شدند.
پاسخ به يك سؤال‌ پذيرش آيين جديد، نشانه واقع گرايى، كنجكاوى يك شخص و پيدا كردن گمشده خويش است. با اين وصف، آيا برخورد تند با افراد مرتدّ، سد راه تحقيق و مبارزه با آزادى در انتخاب مكتب، و اصولًا تحميل عقيده و اعمال زور نيست؟!