عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج7) - تقي زاده اکبري، علي و همکاران - الصفحة ٦٠ - ٢ فرهنگ تشيّع
و گاه اين دعوت به رزم چنان صريح مىشود كه ابيات شعر از شدّت وضوح، حالت دستورى به خود مىگيرد، امّا اين نه دستور است كه تجلّى خواست باطنى هر رزمندهاى از دوست خود است كه از زبان شعر بيرون مىريزد: سپاه فاتح صبح سرور حمله كنيد
٢. فرهنگ تشيّع
يكى ديگر از عناصرى كه شعر و شاعر با تكيه بر آن در خدمت دفاع مقدس قرار مىگيرد، توجه زبان شعرى ما به امامت و اعتقادات تشيّع است. در اين ميان، حضرت على (ع) به دليل قهرمانىهاى جنگاورانهاش در خدمت به اسلامِ تازه بنيان گرفته، نماد شجاعت، و حضرت حسين بن على (ع) ، نماد شهادت است: در دايرۀ بلا بلى بايد گفت
مكتب ثاراللّه كه همان مكتب شهادت است و شيعه از امام سوّم خود به يادگار دارد، آنها را در برابر هر ذلّتى بيمه كرده است. يك شيعه هرگز تن به ذلت نمىدهد و در نهايت اگر همۀ راههاى جهان براى آزادى و آزادگى به بنبست بكشد، با اقتدا به حسين بن على (ع) ، شهادت را ترجيح مىدهد و با يارى خواستن از حيدر كرّار، با نعرۀ «يا على» به صف دشمن مىزند: عالم همه خاك كربلا بايدمان
[١] . همان ص ٣٧.
[٢] . پيام انقلاب ش ١٦٧ ١١ مرداد ٦٥ ص ٦٥. (عزيزالله خدامى)
[٣] . همصدا با حلق اسماعيل، سيد حسن حسينى، ص ١٠٢.