باقى مى‌ماند و حتّى در سال ٦٦ به مرز ٤ فيلم سقوط مى‌كند. بديهى است سينما هنر گروهىِ سنگين و پرخرجى است، به ويژه فيلم‌هاى جنگى كه نياز به ميدان‌هاى وسيع، تجهيزات جنگى، تانك‌ها و هلى‌كوپترها، قايق‌ها و. . . دارد و تا هنگامى كه فيلم‌ساز جنگى از حمايت مالى و. . . يك سازمان قوى-كه در كشورهايى مثل كشور ما معمولاً دولت چنين نقشى دارد-برخوردار نباشد، سراغ چنين سوژه‌هاى پرخرجى نخواهد رفت. جالب اين‌جا است آمار توليد فيلم‌هاى داستانى بعد از جنگ نيز باز همچنان ثابت باقى مى‌ماند. اين در حالى است كه بُعد معنوى و عرفانى و فرهنگى انقلاب اسلامى تا اندازۀ زيادى در جنگ شكوفا شده و جامۀ عمل به خود پوشيده است و اين سوژه مى‌تواند براى معرّفى انقلاب در قالب صحنه‌هاى فرهنگى و هنرى به انسان‌هاى طالب حقيقت بهترين محمل باشد. طبيعى است اين تعداد اندك و انگشت‌شمار فيلم-كه اينك با نگاهى به آن‌ها خواهيم ديد كه چند حلقه از آن‌ها در خدمت ارزش‌هاى واقعى دفاع مقدّس مى‌باشند-نمى‌توانست تأثير چندان گسترده‌اى داشته باشد.

در سال ٦٠، فيلم «مرز» ساخته مى‌شود. در سال ٦١، فيلم‌هاى «جانبازان» ، «عبور از ميدان مين» ، «بازداشتگاه» ، «كيلومتر پنج» و «رهايى» ساخته مى‌شوند. در سال ٦٢، فيلم‌هاى «ياد» ، «دو چشم بى‌سو» ، «ديار عاشقان» ، «نينوا» ، «آواى غيب» و «پيشتازان فتح» توليد مى‌شوند. در سال ٦٣، فيلم‌هاى «حماسۀ مهران» ، «پايگاه جهنمى» ، «فرار» ، «زنگ اوّل» ، «همۀ فرزندان من» ، «گوركن» ، «ما ايستاده‌ايم» ، «دوله تو» ، «عقاب‌ها» ، «عقود» و «سرباز كوچك» نمايش داده مى‌شوند. در سال ٦٤، فيلم‌هاى «بلمى به سوى ساحل» ، «ستارۀ دنباله‌دار» ، «پلاك» ، «بهار» ، «طغيان» و «حريم مهرورزى» ساخته مى‌شوند. در سال ٦٥، فيلم‌هاى «هويت» ، «پرواز در شب» ، «گذرگاه» ، «حماسۀ درۀ شيلر» ، «اتاق يك» ، «باشو غريبۀ كوچك» و «مقاومت» توليد مى‌شوند. در سال ٦٦، فيلم‌هاى