سرداران صدر اسلام(ج4)
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص

سرداران صدر اسلام(ج4) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٥٥

وقتى دشمن برما ستم كرد، گفتيم، خدا ما رابس است.
خدايى كه ديروز، بصره رابرايمان گشوده ما را كافى است.
به گفته قرآن، على (ع) پيشواى من وديگران است.
آنروز كه پيامبر فرمود هركه رامن مولاى اويم اين على، مولاى اوست و اين مقام بزرگى است. گفته پيامبر به امت خويش، مسلم است ودرآن گفتگويى نيست. «١» ط. دوستى اهل بيت‌ قيس از هواداران ومحبّان اهل بيت عليهم السّلام بود او از اولّين كسانى بشمار آمد كه به ولايت امام على (ع) رجوع نمودند. «٢» و او در محبّت به امام (ع) مخلص بود وتاپايان عمر دست از محبّت اهل‌بيت (ع) نكشيد.
قيس در زمان پيامبر (ص)
قيس از بزرگان اصحاب پيامبر (ص) بود ونسبت به رسول خدابه منزله رئيس پليس در دستگاه فرماندهى بودكه وظائف ومأموريّتهاى شهرى راانجام داده و عهده‌دار اجراى دستورهاى امنيّتى وانتظامى درمدينه بود. «٣» در جنگهاى زمان رسول خدا (ص) شركت داشت و در بعضى از آنها پرچمدار انصار بود.
درسال هشتم هجرى، پيامبر (ص) او رابه فرماندهى چهارصد نفر به سوى قبيله صُداء كه درناحيه‌اى از يمن ساكن بودند فرستاد. يكى از افراد قبيله، لشكر را ديد واز هدف آنها سؤال كرد و وقتى متوجّه شد به سرعت خود را به پيامبر (ص)