سرداران صدر اسلام(ج4)
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص

سرداران صدر اسلام(ج4) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٦٦

مردم بر خاستند و با امام حسن (ع) بيعت كردند. آنروز جاريه در مدينه ماند و روز بعد به كوفه رفت. «١» در كوفه به حضور امام حسن (ع) رسيد وضمن عرض تسليت، با آن حضرت بيعت كرد. آنگاه در مورد جنگ با معاويه به امام پيشنهاد كرد: «پيش از آنكه معاويه» بسويتان آيد شما بسويش حركت كنيد.» و امام فرمود:
«اگر همه مردم همانند تو بودند يقيناً بسويش حركت مى كردم. «٢» ويژگى فرماندهى جاريه‌ يكى از ويژگيهاى جاريه در فرماندهى اين بود كه همواره سربازانش را به همكارى با يكديگر فرا مى خواند «عبدالرحمن بن عبيه» مى گويد:
هنگاميكه جاريه براى جنگ با «بُسر» در حركت بود به هيچ چيز توجه نداشت، جز اينكه اگر سربازى چيزى كم داشت يا آنرا تمام مى كرد به يارانش دستور مى داد او را تأمين و تجهيز كنند و چنانچه اسبى از رفتن باز مى ايستاد و سربازى بر زمين مى ماند به سربازانش مى گفت: او را با خود همراه كنيد. «٣» جاريه در قصر معاويه‌ «عبدالملك بن عمير» مى گويد:
روزى «جاريه» به مجلس معاويه «وارد شد» «احنف بن قيس» و «حباب» در كنارش بودند.
معاويه پرسيد: تو كيستى؟ جاريه: منم جاريه.
معاويه: مايل نبودم زنده ات را ببينم. راستى كه به زنبور مى مانى.