سرداران صدر اسلام(ج4) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٣٧
بخدا سوگند آنان به اندازه يك ساعت، نتوانستند در برابر مامقاومت كنند. طولى نكشيد كه به ميدان نبرد پشت كردند ورو بفرار گذاشتند. هفتاد نفر از طائفه بنى ناجيه وسيصد تن از ياغيان ومتمّردين كشته شدند. «١» خريّت؛ رهبر خوارج به همراهى عدهاى فرار كرد وخود را به كنار دريا رساند ودرآنجا بسوى اقوام خود رفت وبه اندازهاى برضد اميرمؤمنان عليه السلام تبليغات كرد تا توانست عده زيادى از مردم راپيرو خود سازد. طرفداران عثمان ومسيحيان تازه مسلمان شده به جمع او پيوستند ولشكرى بزرگ پديد آمد.
معقل، پس از نبرد، نامهاى به اميرمؤمنان عليه السلام نوشت وجريان فتح وپيروزى خود وتارو مارشدن وفراردشمن راگزارش كرد؛ درضمن يادآورشد كه من درجنگ همانند سيره شما رفتار كردم. «٢» د. دستور تعقيب دشمن امام درپاسخ نامه معقل چنين نوشت؛ سپاس خداراكه دوستان خود راتأييد كرد ودشمنانش راخوار گردانيد. خداوند تو ومسلمانان راپاداشى نيكو عطاكند. شما خوب آزمايش داديد وبه وظيفه خود عمل كرديد. اكنون به دنبال خريت ويارانش برويد وآنان رابياوريد. يا به قتلشان برسانيد ويا از سرزمين اسلام بيرونشان كنيد. چراكه آنان دشمن مسلمانان وياور فاسقانند.
امام نامه ديگرى به معقل نوشت. مخاطب آن گروه هائى بودند كه بوسيله تبليغات سوء خرّيت فريب خورده وجزء سپاهيان او شده بودند.
امام در نامه خود نوشت؛ هركس دست از جنگ بكشد وبه خانه خود برود در امان است.