امام على (ع) براى دفع فتنه او، جاريه رافرستاد. وى به جنگ اشهب رفت و او ويارانش راكه به صد وهشتاد تن مى رسيدند به هلاكت رساند. «١» ابومريم سركوب مى شود ابومريم از فرماندهان گستاخ خوراج بود كه پس از جنگ نهروان به شهرزور «٢» گريخت ومردم را به شورش عليه حكومت مركزى دعوت كرد، برخى از بردگان و مردم غير عرب (واوباش) به گردش جمع شدند.
وقتيكه تعداد يارانش به ٢٠٠ يا ٤٠٠ تن رسيد براى يك حمله گسترده به مركز خلافت (كوفه) آماده شد. بدين منظور به طرف كوفه براه افتاد و در پنج فرسنگى شهر اردو زد.
امير مؤمنان (ع) توسط پيكى به او پيشنهاد كرد دست از تمرد وشورش برداشته وباياران خود به شهر آيد وباامام بيعت كند. «٣» ابو مريم پيشنهاد امام (ع) رارد كرد واعلام داشت. ميان من وتو جز نبرد نخواهد بود. «٤» امام (ع) شريح ابن هانى رابا هفصدتن به مقابله او فرستاد اما شريح نتوانست خوارج را سركوب كند ونيروهايش پراكنده شدند.
پس از آن امام (ع) جاريه رابا ٥٠٠ تن بعنوان مقدمه لشكر پيش فرستاد و