باتهمت وبدگمانى همراه باشد. هرگاه به مسئله‌اى رسيدى بپرس وآنگاه كه مأموريّت يافتى فرمانبردار باش قبل از آزمايش لب به سؤال مگشاى.
پيش از آنكه دستورى برسد خود رامكلّف مساز وبه زحمت ميانداز آنچه درخاطر تو مى‌گذرد ودر دل دارى، مانيز در دل داريم. برصاحب ومولاى خود سخت مگير. «١» قيس خيلى خوب ربط قضايا رادرك مى‌كرد.
وقتى امام (ع) به خلافت رسيد، مغيرة بن شعبه خدمت حضرت رسيد و پيشنهاد داد كه فعلًا بامعاويه كارى نداشته باش صبر كن تاحكومتت مستقر شود بعد مى توانى به آسانى او رابركناركنى. امام نپذيرفت كه اجازه دهد كسى همچون معاويه حتى يكساعت بر آبرو وناموس واموال مردم مسلط باشد. مغيره مايوس از خدمت امام مرخص شد وباسرودن اشعارى اظهار داشت كه امام على (ع) رانصيحت كردم ولى نپذيرفت بااينكه نصيحت من از روى صدق و اخلاص بود!! قيس از جريان مطلّع شد وگفت:
اى اميرالمؤمنين، مغيره موضوعى رابه شما اشاره كرد كه خداوند آنرا نخواسته است. او قدمى جلو گذاشت‌وقدمى عقب كشيد وكارى كرد كه اگر پيروزى به دست شما باشد به خاطر نصيحت امروزش از نزديكان شما شود و اگر زمام امور به دست معاويه افتد چون از مشاوران او بوده از نزديكانش به حساب آيد.
بعد اشعارى سرود به اين مضمون كه نزديك بود مغيره معاويه را برتو پيروز گرداند ولى الحمدللّه تو مؤيد وموفّق بودى. «٢»