هردو گروه بدنبال بسر بن ارطات بتازيد تا او رابيابيد، هركجا كه به او رسيديد نبرد كنيد. و چون شما دو گروه بهم متصل شديد فرماندهى كلّ نيروها باجاريه خواهد بود. «١» پس از حركت لشكر، امام نامه اى به جاريه نوشت وطى آن فرمانهاى لازم را به او داد و آداب جنگى اسلام را يادآورى كرد.
متن دستور:
١. تورا به تقواى الهى سفارش ميكنم كه تقوا سرآمد كارهاست و هر چه خير ونيكى است در پرهيز از محّرمات الهى است.
٢. با توكّل برخداوند بزرگ حركت كن تا دشمن برسى.
٣. هرگز موجودى از آفريده‌هاى خداوند راكوچك مپندار.
٤. برهيچ حيوان و چارپايى كه مال مردم باشد تعّرض مكن، اگر چه پابرهنه، پياده و بى مركب مانده باشى.
٥. دشمن رااز آب محروم مساز واز آب آنان بدون رضايتشان استفاده مكن.
٦. هيچ مسلمانى را (زن يامرد)، دشنام مده وبه كسى كه با او پيمان داريم (اهل ذمّه) ظلم روا مدار.
٧. نماز رادر وقت آن به جاى آور وپيوسته به ياد خدا باش.
٨. شب وروز خدا رابه يادآور ٩. پياده هاى خود را برمركب‌ها سواركنيد.
١٠. از آنچه در دست داريد به يكديگر كمك كنيد.
١١. باسرعت بسوى دشمن بتازيد! چون براو دست يافتيد، باذلّت از سرزمين يمن بيرونش كنيد. «٢»