چيزى كه زياد به او توصيه كرد اين بود كه: مواظب خودت باش بپرهيز از اينكه برخورد كنى با آنچه دوست پيش از تو با آن برخورد كرد. پس از آن جاريه به طايفه «ازد» رفت وخطاب به‌آنان‌گفت: خداوند (بهترين) پاداش يك طايفه رابه شمابدهد.
وه! چه بزرگ است رنج شما وچه نيكوست آزمون شما. چه فرمانبرداريد از امير خود. و شما حق راشناختيد هنگامى كه ديگران آن راضايع كردند وبراه هدايت دعوت كرديد زمانى كه ديگرانى كه نمى شناختند آن راترك كردند.
آنگاه نامه امام (ع) رابرايشان قرائت كرد.
متن نامه:
از طرف بنده خداعلى اميرمؤمنان بسوى هركس كه اين نامه‌ام بر او خوانده شود، از ساكنان مومن ومسلمان بصره. سلام عليكم پس از سلام همانا كه خداوند مهلت دهنده وبردبار است وپيش از اقامه دليل به كيفر شتاب نمى‌كند و گناهكار را در اولين وحله كيفر نمى دهد. بلكه او توبه پذير است و مهلت بازگشت راطولانى مى كند تا حجت بر گناهكار بزرگ ورساگردد. اى مردم! پيش از اين بيشتر شما ستيزه جويى كرديد و مستحق كيفر شديد و من گنهكار شما را بخشيدم وشمشير را از فراريانتان برداشتم وهركدام كه به من رو آورديد، پذيرفتم واز شما بيعت گرفتم. اگر بربيعتم استوار بمانيد و نصيحتم رابپذيريد ودر اطاعت از فرمانم پايدار باشيد، من در ميان شما به كتاب خدا (وسنّت) وراه درست وحق عمل خواهم كرد وراه هدايت رابرپا خواهم داشت به خداسوگند هيچ كارگزارى را پس از محمد (ص) بدان داناتر و (عاقل تر) از خودم نمى‌