حضرت نيروها را براى جنگ صفين حركت داد وتا قبل از محرم درگيريهائى بين نيروهاى امام عليه السلام ومعاويه رخ داد وبا فرارسيدن ماه محرم آتش بس برقرار شد.
پس از به پايان رسيدن محرم در سال ٣٧ هجرى امام على (ع) اعلان جنگ داد وفرماندهان راتعيين كرد وفرماندهى طايفه سعد و رباب بصره را به جاريه سپرد. «١» جاريه باشجاعت به دشمن حمله مى كرد وپيروزى مى آفريد.
يكى از روزهاى جنگ بود كه معاويه پرچم بزرگ رابه عبدالرحمن بن خالد داد وبه ميدان نبرد نزديك شد.
جاريه دلاورانه به ميدان نبرد شتافت و در برابر عبدالرحمن قرار گرفت وبافريادى رسا پاسخ ياوه‌گوئى هاى عبدالرحمن راداد جاريه اهداف و آرمانهاى خود راكه به آنها عشق مى ورزيد در ضمن اشعارى اينچنين بيان داشت:
اى پسر خالد! دربرابر سرنيزه‌ها بايست. سرنيزه‌هاى شيران خشمگينى كه حريف رافرارى مى دهند شيرانى روئين تن وقوى بازو كه بهترين ساجدان و ركوع كنندگان رايارى مى رسانند.
على (ع) رايارى مى دهند كه حقش برمن چنان حق پدر برفرزند است.
امام على (ع) كه روشن كننده تاريكيها ومجهولات است. «٢» پس از آن عبدالرحمن بازگشت وجاريه نيز ميدان راترك گفت.
نبرد خونين باخوارج‌ خوارج گروهى از لشكريان امام على (ع) بودند كه درآخرين روزهاى جنگ‌