و يارى رساندن به طلحه و زبير بازداشت. «١» جاريه كه پس از احنف دومين شخصيت طايفه بنى تميم بود با برخى ازافراد طايفه اش در نبرد خونين جمل شركت كرد. امير مؤمنان (ع) هنگامى كه لشكر را آرايش مى داد و فرماندهان را تعيين مى كرد «جاريه» را به فرماندهى «تميم بصره» برگزيد. «٢» آغاز جنگ نزديك شده بود. در صبح روز پنج شنبه دهم جمادى الاولى سال سى و شش هجرى لشكريان اسلام بسوى پيمان شكنان حركت كردند پس از مدتى نصيحت و اتمام حجت نبرد آغاز شد. جاريه ويارانش دلاورانه بادشمن جنگيدند. «٣» سرانجام جنگ خونين جمل با پيروزى سپاه اميرمؤمنان و شكست پيمان شكنان پايان گرفت.
صفّين‌ پس از جنگ جمل اميرمؤمنان (ع) به كوفه آمد وآنجا رامركز خلافت خو دقرار دادرؤساى قبايل، شيعيان ومردم براى خوش آمد گوئى دسته دسته خدمت امام مى آمدند. جاريه واحنف نيز همراه هيئتى از بصره به كوفه آمدند وبه حضور امام رسيدند احنف، رئيس قبيله بنى تميم بپا خواست وفادارى خود و طايفه اش را براى نبرد با معاويه اعلام كرد وگفت: اگر طايفه من- درجنگ به يارى شما برنخواست! عليه تو نيز وارد عمل نشد. اگر از آنان بخواهيم تا بادشمنان تو بجنگند وآنچه در گذشته از دست داده اند كسب كنند مى‌آيند.
امام على عليه السلام در اين مورد از جاريه، شخصيت دوم طايفه بنى تميم وبرخى ديگرنظر خواست وسرانجام بنا به دستور آن حضرت، احنف نامه‌اى به قوم خود نوشت وايشان رابراى يارى امير المومنين عليه السلام فراخواند.