به دنبال او چند تن ديگر برخاستند و اطاعت خود را از امام (ع) اعلام كردند.
آنگاه امام حسن (ع) خطاب به آن چند نفر فرمود:
«شما در گفتار خود صادقيد رحمت و درود خدا بر شما باد، من هميشه شما را دوستانى وفادار خير خواه و با صدق نيّت شناخته ام. خداوند بهترين پاداش ها را به شما عطا كند.» «١» چنانكه مى بينيم، معقل در دوران امام حسن (ع) نيز مدافع آن حديبان آن حضرت بود هنگاميكه امام حسن (ع) در شرائط دشوارى قرار گرفته بود و به كمك و پشتيبانى او نياز داشت صادقانه پشتيبانى خود را اعلام كرد.
شهادت‌ معقل، كه زندگى خود را وقف خدمت به اسلام و مسلمانان كرده و از آغاز زندگى در صحنه هاى نبرد و در ميان شمشيرها و نيزه ها بسربرده بود، هميشه براى رفتن به جبهه جنگ پيشقدم و آماده شهادت بود. هر جا كه شورشى برضد حكومت امير مؤمنان (ع) بپا مى شد معقل در آنجا حضور داشت، معقل مرد مبارزه و جهاد، مرد خستگى ناپذير (در زمان حكومت معاويه) نيز براى سركوب شورشيان بسوى جبهه مى رفت، او به همراهى سه هزار تن به صحنه نبرد با «مستورد بن علفه» كه از خوارج بود شتافت و با او جنگ كرد و در نبردى تن به تن با او در سال ٤٣ هجرت به شهادت رسيد. «٢»