معقل پس از رسيدن نامه امام پرچمى دروسط ميدان جنگ برافراشت وبافريادى رسا اعلام كرد: هركس ازمردم كه به زير اين پرچم برود درامان است مگر خرّيت وياران او كه از اوّل پيمان شكنى كردند واينك يابايد تسليم گردند وياكشته شوند ويا اينكه به سرزمينى ديگرتبعيد گردند. عده زيادى از مردم كه فريب خورده بودند بازگشتند. «١» ولى خرّيت وافرادش، همچنان بر مواضع خود پافشارى كردند وسرجنگ باياران امام على عليه السلام راداشتند. ازاين رو لحظات آغاز نبرد نزديك شده بود. معقل جناح راست وچپ سپاهيان خود راآراست وبراى تقويت و روحيه سربازانش خطاب به آنان گفت: اى مردم آيا مى دانيد شما درچه موقعيت بزرگى از نظر پاداش الهى قرار گرفته ايد. خداوند شمار ابه جنگ گروهى آورده است كه زكات نمى دهند وازاسلام بازگشته اند وبابيدادگرى ودشمنى دست از پيمان وبيعت خود برداشته اند من گواهى مى دهم كه هركس از شما كشته شود به بهشت مى رود و هر كس زنده بماند خداوند فتح وپيروزى وغنيمت رامايه نورچشم او قرار خواهد داد «٢» دراينجا معقل از دو اصل مهّم؛ پراكنده كردن نيروى دشمن ومنسجم ساختن نيروى خودى استفاده كرد وباطرح مسأله اول نيروى خرّيت راپراكنده ساخت وباسخنان خود يارانش راتشجيع كرد.
درگيرى شروع شد. سپاهيان اسلام باالهام از ايمان به خداوعشق به اسلام به دشمن حمله كردند وساعتى نگذشته بودكه دشمن روبه فرار گذاشت. خرّيت، رهبر خوارج بدست يكى از سپاهيان اسلام بنام نعمان راسبى كشته شد و ١٧٠ تن از لشكرش نيز كشته شدند وديگران فرار كردند معقل سپاهيان رابراى‌