سرداران صدر اسلام(ج4)
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص

سرداران صدر اسلام(ج4) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٢١

د. روشنگرى و تشويق رزمندگان در صفين‌ يزيد بن قيس كه سخنرانى شجاع و خوش بيان بود «١» در صفين سخنرانيهايى انجام داده است كه از كرامت و بزرگوارى روح و صفات نيكوى او خبر مى‌دهد «٢» در يكى از سخنرانيهائى كه براى تحريص رزمندگان به جهاد و تقويت روحيه آنان ايراد كرد چنين گفت: «مسلمان كسى را گويند كه دين و انديشه اش سالم باشد.
اين جمايت (دارودسته معاويه) با ما بر سر اين جنگ برنخاسته اند كه ديده اند ما دين را ضايع كرده ايم و آنها مى خواهند آنرا برقرار و برپا گردانند، و نه بر سر اين كه ديده اند عدالت را ما از بين برده ايم و آمده اند تا آنرااحياء كنند. تنها بر سر اين بجنگ ما برخاسته اند كه دنياى خويش برپا دارند و در دنياى جمعى ديكتاتور و پادشاه باشند. بنابراين اگر بر شما پيروز شوند- كه خدا نكند پيروز و شادمان شوند- در آنصورت افرادى مانند وليد (بن عقبه) و سعيد (بن عاص) و عبيدالله بن عامر ابله «٣» را بر شما تحميل خواهند كرد كه يكى از آنان در جلسه اى سخن بگزاف مى راند و مال خدا (اموال و مالياتهاى عمومى) را مى ستاند كه اين مال من است و هر گونه آنرا صرف كنم گناهى بر من نخواهد بود، ميراث پدرش را بدست آورده است، در حاليكه آن مال از آن خداست و خدا بقدرت شمشير و نيزه هايمان بغنيمت ما در آورده است اى بندگان خدا، باقوم ستمكار كه به كتاب خدا حكم نمى كنند پيكار كنيد و در جنگ با آنان سرزنش هيچ ملامتگرى راگوش ندهيد اينان اگر بر شما غلبه كنند دين و دنياى شما را تباه مى‌سازند و به خدا سوگند همان كسانى كه شما آنان را خوب شناخته و آزموده‌ايد. قصدى جز آشوبگرى ندارند ... «٤»