٥. قرآنها بر فراز نيزه‌ها: چيزى نمانده بود كه نبرد صفين با پيروزى سپاه توحيد وشكست دشمن خاتمه يابد. جنگ خونين ليلةالهرير «١» بابرترى كامل جنگجويان على (ع) بشدّت جريان داشت. دراين درگيرى خونين بودكه از دو طرف ٧٠ هزار تن كشته شدند. «٢» معاويه كه شكست ونابودى خود رانزديك مى ديد به منظور پايان جنگ وايجاد شبهه وتزلزل در ميان سربازان امام (ع) به عمل خائنانه‌اى دست زد. وى با طرّاحى عمروعاص فرمان داد قرآن‌ها را بر نيزه ها كنند با اين هدف كه بگويند ما اهل قبله وقرآنيم، بياييد قرآن را ميان خود حَكَم قرار دهيم.
معاويه براى اجراى طرح خو دتبليغات گسترده‌اى آغاز كرد. ازجمله به عبداللّه پسر عمروعاص فرمان داد كه در برابر سپاه على (ع) بايستد وآنان را به صلح وسازش فراخواند.
عبدالله پيش رفت ودر ميان دو لشكر ايستاد وفرياد زد:
اى مردم عراق! من عبداللّه پسر عمروعاص هستم بين ما وشما اختلافاتى در مورد دين ودنيا وجود داشت، اگر اختلاف ما در دين بود، به خداسوگند هردو گروه خيانت كرديم، واگر نزاع ما درمورد دنيا بود، به خدا سوگند ما و شما به اسراف كشانده شديم (وكشتاربيش از اندازه شد) ما شما رابه امرى فراخوانده‌ايم كه اگر شما ما رابدان دعوت مى‌كرديد،