سرداران صدر اسلام(ج4)
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص

سرداران صدر اسلام(ج4) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٩٧

فرمانده وپيشوايمان پسر عمّ پيامبر (ص) است همو كه در كودكى پيامبر (ص) راتصديق كرد وبا او نماز خواند وهمراه آن حضرت با دشمنان خداجهاد كرد.
ومعاويه كيست: اسيرى آزاد شده كه پدرش نيز چنين بود. عده‌اى از اراذل و اوباش را فريب داده وداغ ننگ وعار برجبينشان زده وآنانرا به جنگ ما آورده است تا يكسره به جهنّم روانه شوند. خداوند آنان را در ذلّت وخوارى فرو برده‌است. هان زود باشد كه بادشمنانتان روبرو شويد. پس تقواى الهى را در تلاش وهوشيارى، راستى ودرستى وپايدارى و مقاومت، پيشه خود سازيد كه خداوند باپايداران وصابران است بدانيد كه شما باكشتن آنان رستگار ميشويد وآنان با كشتن شما شقى و بدبخت مى‌گردند سوگند به خدا، هركدام از شما كه يك تن از آنان رابكشد، خداوند او راوارد بهشت عدن ميكند وقاتلانش را درآتش پرشراره مى‌افكند (كه از شعله‌اش كاسته نشود ودر آنجا نوميد باشند.) «١» خداوند ما و شما رااز لغزش مصون دارد همچنان كه اولياء خدا رامحفوظ داشت.
و خداوند ما وشما را درشمار مطيعان و پرواپيشگان خود قرار دهد از خداوند براى خود وشما ومؤمنان مغفرت مى طلبيم «٢» ٢. مراحل حساس جنگ: جنگ مراحل حسّاس خود رامى گذرانيد وبه سختى پيش مى رفت. همدانيان به نبرد طايفه «ازدوبَجيله» رفتند و سه هزار تن ازآنان رادرحمله‌اى، قتل عام كردند. پس از آن باقدرت بسوى قبيله عكَّ تاختند. «٣»