فضايل والايى كه شخصيت بزرگ سعيد را مى‌ساخت، چنان بود كه موجب شگفتى و اعجاب ديگران مى‌شد وتحسين آنان رابر مى‌انگيخت. «١» و على (ع) نيز كه بهتر از همه كس، يار باوفايش رامى‌شناخت، بارها او رابا صفاتى بزرگ ياد كرد ومورد ستايش قرار داد. كه درجاى خود به برخى از آنها اشاره شد.
الف. حمايت از حقيقت‌ بُسر فرمانده جنايتكار وخونريز معاويه، به فرمان او به شهرهاى يمن و حجاز حمله كردودست به كشتار وغارت زد وبسياركسان رابى گناه كشت. «٢» اخبار ناگوار حملات وى به شهرهاى قلمرو حكومت على (ع) حضرت راسخت ناراحت كرد، لذا به مسجد آمد وبراى دفع فتنه از مردم كمك خواست گروهى اندك نداى حضرت راپاسخ گفتند وبه تعقيب بُسر اعزام شدند.
امام (ع) كه اختلاف، تفرقه وسستى ياران خود واتحّاد وانسام نيروهاى دشمن را مشاهده كرد، آنان را سخت مورد ملامت قرار داد وآينده تاريك و وحشتناكشان راپيش بينى كرد.
دراين هنگام برخى از روساى قبايل حمايت خود رااز حضرت اعلام داشتند كه سعيد وقبيله‌اش از آنجمله‌اند.
سعيد چنان صادقانه سخن گفت كه تأييد و دعاى خير امام (ع) رانسبت به خود وطايفه‌اش در پى داشت.
سعيد گفت:
اى اميرمؤمنان! به خداسوگند اگر فرمان دهى كه باپاى پياده و برهنه و