در سال ٣٧ هجرت آنگاه كه صفين لحظات سخت خود رامى‌گذراند، شمشير آخته سعيد ويارانش صفهاى دشمن راشكافت وتا قلب فرماندهى دشمن پيش رفت واو را باذلّت وادار به عقب نشينى كرد. «١» شجاعت ودلاورى سعيد زبانزد دوست ودشمن بود. چه بسا هماوردان اوكه ازماهرترين جنگجويان دشمن بودند، واز رويارويى بااو سرباز مى‌زدند.
چهره مصمّم وقاطع وعمل دشمن شكن سعيد چنان داغى بر دل معاويه نهاد كه پس از گذشت سالها از صفين، هيچگاه او رااز ياد نبرد وگوئى هنوز چكاچك شمشيرهاى كوبنده سعيد را درصفين مى‌شنود كه نزديك بود فرقش رابشكافد وبيكباره هلاكش كند. آرى خاطره تلخ شكست‌ها وحقارت‌هايى را كه از ضربه‌هاى سعيد ديده به ياد مى‌آورد وبه خاطر اينهمه، عاجزانه مى‌نالد و وجود سعيد را مانع حيات وزندگى خود مى‌بيند وپس از امضاء صلحنامه باامام حسن عليه السلام با بى شرمى‌تمام، چند تن از بهترين ياران على (ع)، را نام مى‌برد كه از امنيّت اجتماعى محرومند وتحت پيگرد قانونى قرار دارند واز آن جمله است سعيد! «٢» فضايل سعيد بجاست كه شخصيت ممتاز سعيد و ويژگيهاى والاى او راكه همچنان در جمع ياران على (ع) كم نظير است بهتر بشناسيم.
سعيد در اثر بهره گيرى از تعاليم حضرت، چنان تربيت يافته بود كه پيروى راستين ويارى وفادار براى حضرت به حساب مى‌آمد.