سرداران صدر اسلام(ج4)
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص

سرداران صدر اسلام(ج4) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧٨

شروع كردند توهم جنگ كن اگر كشته شدى فرماندهى باقيس بن سعد و اگر او هم كشته شد باسعيد بن قيس است. «١» قيس و فرماندهى مقدّمه‌ عبيداللّه در مسكن در مقابل معاويه موضع گرفت و راه را بر او بست. روز بعد معاويه گروهى را به جنگ عبيداللّه روانه كرد كه شكست خوردند شب هنگام به عبيداللّه پيام داد و با وعده و خدعه او را به سوى خود جذب كرد و عبيداللّه باهشت هزار نفر از سپاهيان به معاويه ملحق شدند. وقتى بقيّه افراد لشكر از فرار فرمانده خود مطّلع شدند به فرمانده دوّم روى آوردند. قيس با لشكريان نماز گذارد و بعد خطاب به آنان گفت:
«اى مردم، كار زشتى كه اين مرد ترسو و بزدل (عبيداللّه بن عباس) كرد بر شما گران نيايد و شما را ناراحت نكند. اين مرد (عبيداللّه) كسى بود كه‌ امام على (ع) او رابه ولايت يمن منصوب كرد وهنگامى‌كه بسربن ارطاة به دستور معاويه به آنجا حمله كرد او گريخت وفرزندان خود رابه جاى نهاد تا كشته شدند امروزهم چنان كرد كه ديديد.
سخنان قيس آنچنان درسربازان تأثير گذارد كه باصداى بلند گفتند:
سپاس خداوند راكه اورا از ميان بردتو اكنون ما را به جنگ با دشمن كوچ ده. «٢» بُسر از طرف معاويه بابيست هزار سوار در مقابل قيس قرار گرفت و باصداى بلند گفت:
اين امير شما عبيداللّه بن عباس است كه بامعاويه بيعت كرده است واين هم امام شما حسن است كه بااو صلح نموده، پس شما چرا خود رابه كشتن مى‌دهيد.