سرداران صدر اسلام(ج4)
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص

سرداران صدر اسلام(ج4) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٥١

ه. عبادت‌ اين فرمانده شجاع، در بعد عبادى و رابطه باآفريدگار جهان نيز اسوه بود.
درمرتبه خوف ازخداوند وبندگى اطاعت ذات پروردگار كارش به جايى رسيد كه درنماز هنگامى كه براى سجده خم شد ناگاه مار بزرگى در سجده‌گاهش نمايان شد و او بدون اينكه به اين خطر توجّهى كند ويا از آن مار انديشه‌اى به خاطر راه دهد همچنان سر خود را فرود آورد ودر پهلوى آن برخاك گذاشت. دراين موقع مار دور گردنش پيچيد ولى او از نماز خود كوتاهى ننمود وچيزى نكاست، تا اينكه از نماز فارغ شد ومارا بادست خود از گردن جدا كرد وبه طرفى انداخت. «١» و. سياست‌ از ويژگيهاى قيس عقل سرشار، زيركى، تدبير وانديشه استوار او بود، و او را يكى از خردمندان وسياستمداران عرب شمرده اند. روزى مالك اشتر از اميرالمؤمنين (ع) اجازه خواست تا برمتخلّفين از آن حضرت يورش برد. امام فرمود: مالك دست از من بردار مالك غضبناك وخشم آلود برگشت. در بين راه به قيس برخورد كرد قيس به او گفت:
اى مالك! هرگاه سينه ات از برخورد باناملايمات تنگ مى‌شود، آن رااز دل بيرون مى‌اندازى وهرگاه كارى را دور مى پندارى به سوى آن شتابان حركت مى‌كنى. اى مالك بدان كه آئين شكيبايى تسليم است وراه تسلط برشتاب و عجله، مداراكردن وآرامش داشتن است. بدترين سخن، سخنى است كه بازشتى وعيب همانند گردد و بدترين انديشه آن است كه‌