سخاوت عبداللّه‌ عبداللّه بن جعفر رايكى از سخى ترين افراد تاريخ به حساب آورده اند. او فردى جوانمرد، سخاوتمند وباگذشت بود. «١» وچون بسيار مى بخشيد او را بحرالجود (درياى بخشش) نام نهاده بودند.
شعراى عرب درمدح وثناى او سرودها دارند «٢» وداستهانهاى بسيارى از جود وبخشش او نوشته اند كه نمونه‌هائى را در اينجا مى‌آوريم:
١. مردى وارد مسجد پيامبر (ص) شد واز خليفه سوم كه جلوى در نشسته بود سؤال كرد. خليفه دستور داد پنج درهم به وى دادند.
مرد از او راهنمائى خواست، خليفه سوم او رابه چند نفر كه درگوشه‌اى از مسجد نشسته بودند حواله كردكه حضرت امام حسن وامام حسين عليهماالسلام وعبداللّه بن جعفر درميان ايشان بودند. مرد فقير از ايشان سؤال و تقاضاى كمك كرد.
امام حسن (ع) فرمود:
«اى مرد! سؤال جز براى يكى از سه چيز جايز نيست: براى ديه‌اى كه از اداى آن عاجز باشى، يا بدهكارى وقرض سنگينى داشته باشى، يافقر و بيچارگى بيحد تورادرفشار گذاشته باشد، براى كداميك از اينها سؤال مى‌كنى؟ جواب داد: براى يكى از همين سه امر سؤال مى كنم، امام حسن (ع) پنجاه اشرفى وامام حسين (ع) چهل ونه اشرفى وعبداللّه بن جعفر چهل وهشت اشرفى به وى دادند. مرد خوشحال برگشت. خليفه سوم از وى پرسيد، چه كردى؟ گفت: شماپنج درهم به من داديد وهيچ نپرسيديد، ولى ايشان اوّلًا از من پرسشهائى نمودند وسپس اين مقدار اشرفى را به من‌