امام (ع) درپاسخ فرمود:
تو بايد اين كار رابعهده بگيرى وبراى مبارزه باآنان آماده شوى.
آنگاه امام (ع) دو هزار نفر راآماده نبرد كرد وبافرماندهى معقل بسوى دشمن فرستاد «١» امام (ع) بااين كار نظر معقل راتأييد كرد ومعقل نيز باارائه اين طرح، لياقت خود را براى فرماندهى ابراز داشت. هنگامى كه سپاه معقل آماده حركت بسوى دشمن شد، امام (ع) خطاب به معقل فرمود:
تا مى توانى ازخدا بترس وتقواداشته باش كه تقوا سفارش خداوند به مؤمنان است. براهل قبله ظلم روامدار وبرغير اهل قبله نيز، كه بامسلمانان پيمان همزيستى دارند، ستم مكن، و تكبّر را از خود دور كن كه خداوند متكبّران رادوست نمى دارد.
معقل گفت: از خداوند درانجام اينها يارى مى خواهم.
وامام (ع) فرمود: آرى! خدابهترين يارى دهندگان است. «٢» امام (ع) براى تقويت معقل به ابن عباس، كه استاندار بصره بود، نوشت:
مردى استوار، شجاع ومعروف به شايستگى را از جانب خودت همراه بادوهزار نفر براى تقويت معقل روانه كن، هنگامى كه دو لشكر به هم ملحق شدند: معقل فرمانده هر دولشكر است. «٣» سپس امام نامه اى به زياد نوشت واز خدمات او تشكر كرد وفرمان داد كه بسوى كوفه باز گردد.