سرداران صدر اسلام(ج4)
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص

سرداران صدر اسلام(ج4) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٠٩

رحلت سعيد مردى كه سالهابراى اسلام شمشير زد وهمواره در ركاب على (ع) در همه جنگ ها شركت كرد وحماسه‌ها آفريد، مردى كه بارها درهنگامه‌هاى سخت بارشادت ها وپايمرديهايش على (ع) راخرسند ساخت وهمواره دركنار على و مدافع حق على (ع) بود وپس از شهادت على (ع) نيز دست ازاو برنداشت، تاجايى كه تحت تعقيب مأموران معاويه قرار گرفت وگفتند: هيچگونه امنيت مالى وجانى ندارد، وسرانجام مردى كه به گفته معاويه؛ دل او راسخت بدرد آورده است پس از گذشت اندكى از امضاى صلح نامه، براى هميشه جهان را وداع گفت وبسوى مولايش على (ع) پركشيد. «١» روانش شاد ويادش جاودان باد.
پيوستها الف. على (ع) وهَمْدان‌ طايفه همدان نيز كه تحت فرماندهى سعيد بودند از ياران وشيعيان وفادار آن حضرت به حساب مى‌آمدند رشادت‌ها، جانبازيها وفداكاريهاى بى‌مانند آنان درراه اميرمؤمنان (ع) سبب شد كه حضرت به آنان باديده ديگرى بنگرد ونسبت به آنان محبّت خاصى ابراز كند.
طايفه همدان درهمه جنگ ها درخدمت مولاى خود على (ع) حاضر بودند آنان چنان دراطاعت امام (ع) كوشا بودند كه هرگز موردى پيش نيامد كه از فرمان حضرت سرپيچى كنند. اين طايفه خود راوقف خدمت به على (ع) و جهاد در راه او كرده بودند ودر راه تحقق اهداف امام (ع) سراز پا نمى‌شناختند، اينگونه بودند كه بارها مورد خشم وكينه دشمنان حضرت على (ع) قرارگرفتند وبارها از جانب‌