ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٤ - جريان ترجمه مهدى موعود (ع)
با مؤلّفان مهدوى
مرحوم حجّتالاسلام و المسلمين على دوانى (ره)
اشاره:
نام مرحوم استاد حجت الاسلام على دوانى (ره)، همراه با كتاب معروف و گرانسنگ مهدى موعود (ع) شهرت فزون ترى يافته است. افتخار برگرداندن متن عربى اين اثر روايى، به فارسى، و تحقيق و شرح آن، شامل اين محقق گران مايه شد و براى هميشه يادگارى ارزنده گرديد. آن مرحوم در سخنانى كه در اجلاس دو سالانه بررسى ابعاد وجودى حضرت مهدى (ع) ايراد كردند، به بيان ماجراى اين امر و نكاتى پيرامون ديگر تأليفات مهدوى خود پرداخته اند. در شماره قبل زندگى نامه اين محقق محترم به حضور علاقمندان ارائه شد در اين جا، گزيده اى از اين سخنرانى را به منظور آشنايى بيشتر با آثار مهدوى ايشان تقديم خوانندگان محترم مجله مى كنيم. روحش شاد.
خداوند متعال در كتاب خود فرموده است:
اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها.[١]
يعنى اى جهانيان؛ شرقى ها، غربى ها، مسلمانان و غير مسلمانان، سفيدها، سرخ پوست ها، مظلومان و بيدادگران عالم، بدانيد سرانجام روزى فرا خواهد رسيد كه خداوند اين زمين را كه مرده است، زنده كند. امام محمد باقر (ع) در اين باره فرمودند: « [خداوند] زمين را پس از مردن به وسيله ستمكارى، با عدل زنده مى كند.»
در بين كتاب هايى كه [اين جانب] با توفيق الهى نوشته ام، شش كتاب فقط درباره امام زمان (ع) است كه عبارتند از:
١. مهدى موعود (ترجمه جلد ١٣ بحارالانوار، اثر «علامه مجلسى») كه به دستور مرحوم «آيت الله العظمى بروجردى (ره)» انجام گرفت؛
٢. موعودى كه جهان در انتظار اوست؛
٣. دانشمندان عامّه و مهدى موعود (ع)؛
٤. شوق مهدى (ع)؛
٥. امام زمان (ع) در نظر ديگران؛
٦. او مى آيد.
جريان ترجمه مهدى موعود (ع)
بعد از آن كه مرحوم آيت الله العظمى بروجردى (ره)، ما را به سبب نگارش كتاب شرح زندگانى «استاد كلّ، وحيد بهبهانى» مورد لطف قرار دادند، مرا خواستند و فرمودند: «يكى از وعّاظ تهران، به نام «آقا شيخ محمد حسين نيكخواه سيستانى» وصيت كرده كه خانه كوچكى را كه دارد، بعد از فوتش بفروشند و ثلث آن را به يكى از فضلاى قم كه سابقه تأليف داشته باشد، بدهند تا جلد ١٣ بحارالانوار را كه همه آن درباره امام زمان (ع) است، ترجمه كند و هر جاى آن كه توسط «فرقه ضاله بهاييت» به نام «غيبت بحار» سرقت شده، در پاورقى توضيح داده شود.» ايشان علاوه بر اين فرمودند كه «هر جا علامه مجلسى، مطلبى را ناديده گرفته اند، شما در پاورقى توضيح دهيد، و بياوريد كه من ببينم.» در آن زمان،